Inspiratie estafette #8 De zusjes Wilson

Voordat we de zusjes Nina, Elke en Sarah Wilson op beeld zien, weten we al dat het leuk wordt. De sfeer is meteen goed. Het is in het begin even klooien met Teams en het beeld doet het niet nog niet, maar we horen ze al wel. Zo begint het interview en na 50 minuten voelen we ons overdonderd en méga geïnspireerd door deze meiden. Wil je weten waarom? Lees maar mee!

Hoe stellen jullie jezelf voor? 
Wij heten Wilzon Food. We hebben dat ooit gekozen, en daarna is het zo gebleven. We werden altijd al zusjes Wilson of Wilson sisters genoemd. Afgelopen zomer zijn we begonnen. 

foto: Clara van Bragt

Nina: We houden heel erg van eten en van koken. Thuis kookten we al vaker diners met meerdere gangen voor familie en vrienden. In de lockdown wilden we proberen eten te blijven delen. Misschien even niet allemaal aan één lange tafel, maar wel samen op hetzelfde moment, met hetzelfde eten. We vinden het gewoon heel fijn om voor mensen te zorgen, veganistisch te eten delen. Het veganistisch eten kan zo lekker zijn!

Komt de liefde voor eten en koken vanuit thuis? 
Als kinderen deden we al moeite om lekker te koken. Elke: toen Sarah nog maar 6 jaar was trokken we wel eens lootjes om te bepalen wie welke gang ging koken. Dat begon dan heel simpel, maar we daagden elkaar steeds meer uit. We zijn opgegroeid met vegetarisch eten en zijn daarna steeds vaker met veganistische recepten gaan experimenteren. Het is een leuke uitdaging als je van koken houdt. We doen niets geforceerd, we doen het vanuit speelsheid en nieuwsgierigheid. 

Jullie kregen het stokje van Sander; hoe vinden jullie dat?
Nina: ik ken Sander en Nathalie (het zusje van Sander) via de Noorderlingen en Nathalie heeft ook bij mij op de opleiding gezeten in Maastricht. Zo leuk dat ze aan ons hebben gedacht. We voelen ons best vereerd. 

Foto: Clara van Bragt

Naast het samen koken zit Nina op een performance opleiding, de toneelacademie, in Maastricht. Elke heeft een aantal jaren geleden de middelbare school afgerond, is gaan reizen en werkt nu bij een cafeetje in Groningen. Ze pakt verschillende projectjes op en spaart voor een busje om in rond te reizen. De jongste, Sarah, zit in het examenjaar van de HAVO. 

Waren worden jullie het meest blij van?
De meiden kijken elkaar aan en denken eventjes na over het antwoord. Sarah: het geven vind ik het leukst, in contact blijven met mensen en de enthousiaste reacties die we krijgen. Zo liefdevol hoe mensen reageren! Elke: we doen het heel graag voor anderen. En daarnaast is het voor onszelf ook heel waardevol, omdat we als zussen samen kunnen zijn. Nina: Ja, het is dan zo gezellig. We zorgen ook goed voor elkaar tijdens het koken. “Ga je even zitten? Of drink even wat water” zeggen we dan tegen elkaar. 

Kleur, vorm, smaak, textuur. Koken is ook een vorm van kunst

Hoe bieden jullie de maaltijden aan? 
Op Instagram laten we weten dat we weer gaan koken en dan kunnen mensen zich aanmelden via een berichtje of DM. Eerst waren het allemaal mensen die we zelf kenden, maar inmiddels komen er ook wildvreemden bij ons. Het gaat dan viavia. Zo grappig!

We koken trouwens niet op vaste momenten, maar alleen als we er zin in hebben. Mensen kunnen zich tot een dag van te voren aanmelden, maar soms gaat het al sneller en zitten we vol. We moeten met een limiet werken, omdat onze keuken niet erg groot is. Maar 100 is tot nu toe ons record en dat is best wat!

Hoe gaat dat er dan aan toe als er 100 mensen eten komen halen? 
Mensen komen vaak tussen zes en acht uur de maaltijden ophalen. We hangen dan een touwtje uit de brievenbus zodat mensen kunnen binnenkomen. Ze betalen via een tikkie of contant. We hebben geen ambitie om er een enorm bedrijf van te maken, maar het lijkt ons wel leuk nog samen te werken of op andere locaties te koken. Een huiskamer-restaurant zou ook echt fantastisch zijn. 

Foto: Nina Wilson

Welke lessen hebben jullie geleerd? 
Elke: je leert door het proces wat je wel en niet kan maken. Dat je het gewoon kan dóen was een mooie les. Ik dacht “Ik ga het gewoon doen!” Ook hebben we geleerd dat het echt gaat om verbondenheid. Het gaat niet om het geld maar om samen zijn. (Pinkt een traantje weg).  

Waar halen jullie je inspiratie vandaan? 
Ze moeten alledrie lachen en vertellen: “Jaren geleden begonnen we met kijken naar masterchef Australia. Wij moeten lachen, want we weten precies waarom! “Soms maakten ze zulke gekke dingen met verrassende ingrediënten. Daar zijn we echt door geïnspireerd.”

Wie is nog meer inspirerend voor jullie? Alledrie roepen ze: mama! “Onze moeder is heel inspirerend voor ons. Zij besteedt ook veel aandacht aan de maaltijden die zij ons voorzet. Ze wil alleen maar lekkere dingen maken, nieuwe dingen uitproberen en ze vindt het belangrijk om voor kwaliteit te gaan.”

Foto: Nina Wilson

Waarmee willen jullie anderen inspireren?
Dat geven echt het belangrijkst is en we willen veganistisch eten toegankelijk maken. We krijgen soms zomaar hele lieve berichtjes van mensen. Of laatst kwam iemand een emmer peertjes brengen uit de tuin. Daar hebben we toen een nagerecht mee gemaakt. Die heeft ons enorm bedankt. Nina: De reacties zijn zo’n groot cadeau. En dat mensen aan ons denken of ons supporten in iets dat we zelf leuk vinden, is echt onbeschrijfelijk. 

Door de corona maatregelen hebben mensen elkaar maar weinig gezien. Sommige vrienden zien elkaar doordat ze bij ons komen. Verder gebruiken we geen plastic verpakkingen. We vragen €7,50 voor een driegangen menu en dat is kostendekkend. Er zijn natuurlijk ook mensen voor wie dit heel veel geld is en daar zijn we ons ook van bewust. 

Wat willen jullie meegeven aan iedereen die het interview leest? 
Nina: Het is super belangrijk om altijd eerlijk te zijn naar je gevoel en echt iets te doen wat je leuk vindt. Dat je het niet hoeft te forceren. Elke: Lief zijn voor jezelf en je kunt gewoon klein beginnen. Je hoeft niet groot te starten. Nina vult aan: Het moet echt goed voelen, je hoeft jezelf niets op te leggen. 

Elke: Als je eraan begint, kun je het ook allereerst voor jezelf doen. Jij bent ook een persoon die je blij kunt maken. Sowieso maakt het niet uit voor hoeveel mensen het is, al heb je één iemand blij gemaakt, dat is al geweldig!

Foto: Nina Wilson

Welke plannen hebben jullie nog voor de toekomst?  
We zouden het heel leuk vinden om onze maaltijden toegankelijk te maken voor meer mensen, door bijvoorbeeld eens te koken voor daklozen of mensen die niet snel buiten de deur kunnen eten. En we zouden heel graag nog meer willen koken op filmsets! En, tegelijk: een trouwerij!! 

Met wie komen jullie graag in contact? 
Met mensen die gaan trouwen, haha. Maar ook met mensen die zichzelf of een ander iets lekkers gunnen of een beetje liefde. We zijn geen bedrijf of professionele keuken, maar organisaties kunnen ons natuurlijk benaderen als ze ideeën hebben voor een leuke samenwerking. We koken heel graag driegangenmenu’s in kleur of thema, maar we verzinnen ook andere dingen. Bijvoorbeeld tijdens een anti-eenzaamheidsdiner, een ontbijt, een lentemenu, verjaardagen… Bij het anti-eenzaamheidsdiner betaalden mensen niet met geld, maar met een video. Die hebben wij achter elkaar gezet en toen konden mensen thuis kijken naar alle video’s van mensen die ook met hun ‘aan tafel’ zaten. Om zo toch een beetje samen te zijn en andere mensen te ontmoeten. 

En aan wie geven jullie het stokje door?
Dat horen we nog!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *