Inspiratie estafette #7 Bart

Op 19 april interviewden we Bart. Een spontane jonge vent met een jaloersmakende bos lang haar! Bart straalt één en al vriendelijkheid uit. Hij is afgelopen weekend verhuisd naar zijn zelfgebouwde tiny house. We zijn benieuwd naar zijn verhaal!

Jij kreeg het stokje van Alex, hoe vindt je dat? 
Alex en ik kennen elkaar al 10 jaar. We zaten bij elkaar op de basisschool maar gingen toen nog niet met elkaar om. De broer van een vriend van mij ging om met Alex en zo gingen de verschillende vriendengroepen in elkaar over. We zijn een week met elkaar op vakantie geweest en sindsdien is het ‘klaar’ (lacht). Ik had het niet zien aankomen dat Alex mij hiervoor vroeg. Je leest wel eens van die verhalen, maar ik zou mezelf daar niet gauw zelf voor aanmelden. Toen Alex mij vroeg vond ik dat meteen leuk! Ik vind het een eer!

Bart en Annemarie

Hoe stel jij jezelf voor? Wie is Bart?
Ik ben Bart, 26 jaar. Ik ben geboren in Bedum en heb daar 20 jaar gewoond, waaronder een tijd met met vrienden onder één dak. Ik ben opgeleid als elektricien. Nadat ik een aantal jaren in de retailwereld werkte, wilde ik graag de overstap maken naar windmolens en dat is gelukt. Ik zorgde voor de bekabeling van de windmolens en kwam daardoor op bijzondere plekken. Doordeweeks was ik van huis. Het gaf echt een kick om op hoogte te werken en het echt een ‘anders dan anders’ baan. Dat moet je meemaken om te weten wat het inhoudt. Nu woon ik samen met mijn vriendin en wil ik niet meer de hele week van huis zijn. We wonen samen in ons tiny house. 

Even over die windmolens: Speelde duurzaamheid in die periode (ook) een rol? Toen nog niet, maar door de jaren heen groeide dat. Mijn broer woont ook in een tiny house en hij was er wel fanatiek mee bezig. Ook met het ecologische plaatje. Op het irritante af (knipoog). Hij woont heel mooi en vrij en heeft hele lage maandlasten. Dat sprak me aan. 

Als je eenmaal gaat bouwen en je start het traject van een tiny house, dan kun je ook niet om het ecologische plaatje heen. Je wordt stap voor stap steeds bewuster. Wij keken bijvoorbeeld documentaires over relevante onderwerpen en dan word je wel wakker geschud. Je voelt je bijna schuldig als je een pak koekjes koopt die per stuk in plastic verpakt zijn. We kopen nog wel producten in plastic, maar we zijn er bewuster van. Ook kiezen we vaker biologisch bijvoorbeeld. Met kleine aanpassingen kun je al een stukje beter voor de wereld zijn. 

Hoe maakte je de overstap naar een eigen tiny house?
Het idee popte steeds vaker op in mijn hoofd en ik ben het gaan romantiseren. Ik verlies mijzelf daar dan helemaal in! Als ik bijvoorbeeld onder de douche stond had ik tijd om vrij te denken en te dagdromen. Dan stond ik zomaar een half uur onder de douche! 

Ik had het in grote lijnen al gevisualiseerd in mijn hoofd.”


Eerst zag ik voor me hoe ik het technisch gezien allemaal in elkaar moest zetten. Hoe ziet het eruit en wat wil ik erin kwijt kunnen? Daarna zag ik ons er samen zitten en kon ik er denkbeeldig doorheen lopen. Ik zag het voor me dat mijn vrienden langs zouden komen en dat we bij een kampvuurtje zouden zitten. Bart lacht. Ik had al een heel leven geleid voordat er nog maar 1 steen gelegd was. 

Jouw vriendin ging gelijk mee met de droom in jouw hoofd? 
Euh, nee. Die heb ik wel een beetje moeten overhalen. We vullen elkaar wel goed aan. Waar ik impulsief ben en problemen weg redeneer, is zij pragmatischer, maar uiteindelijk was zij ook ontzettend enthousiast.  

Bart: Ik reed voor mijn werk altijd van Haren naar Delfzijl en kwam dan langs het veld waar ons tiny house nu staat (in Ten Boer). Toen dacht ik nog “daar wil je toch niet wonen?” Ik volgde eerst een cursus tiny house bouwen en daar ontdekte ik echt de leuke kanten van het wonen in een tiny house. Er was in die tijd een open dag van het park en ze vertelden dat er twee kavels vrij waren. Toen was er geen houden meer aan en gingen we er vol voor. We moesten een voorstel schrijven en op basis daarvan werden de kavels toegewezen. Ons eerste idee was niet overtuigend, maar ons tweede idee was eigenlijk meteen goedgekeurd! 

Leven jullie in een gemeenschap? Of is het net als in een straat met buren?
We zijn buren met een buurtvereniging en een bestuur. We vergaderen met elkaar over de gemeenschappelijke dingen, zoals bijvoorbeeld over de communicatie met de gemeente en algemene zaken die we moeten regelen. Persoonlijk vind ik het zakelijke gedeelte iets minder leuk. Laat mij maar bouwen, dat vind ik leuk! 

Een voordeel van deze manier van wonen is dat je elkaar meteen allemaal kent. Als je ‘geselecteerd’ bent krijg je een voorstelrondje. Op het park staan 14 tiny houses. Ondertussen krijgen we een online tour door Bart zijn tiny house. Bart: Het is 32m2 en iedereen zegt dat het meevalt hoeveel ruimte we hebben! Als je minder ruimte hebt, gebruik je de beschikbare ruimte heel efficiënt en functioneel. 

Welke hobbels hebben jullie moeten nemen om deze stap te zetten?
Eerlijk gezegd ging het van een leien dakje. Hoewel, ik dacht in een half jaar wel klaar te zijn met bouwen, maar uiteindelijk duurde het 1,5 jaar. Ik ben te optimistisch (lacht!). Natuurlijk zijn er wel een paar spannend momenten geweest. Op de dag dat ik nog bezig was met het dak en de buurman me waarschuwde dat het om 15.00u zou gaan regenen. Dat bleek een misvatting, want om 12.00u brak de bui los. Toen hebben we heel rap met een aantal buren een enorm dekzeil over ons tiny house heen gespannen. Ik heb het huis gebouwd op zaterdagen en tijdens vakanties. Dus toen het huis eenmaal wind- en waterdicht was, voelde dat wel als een opluchting. 

 

Welke tip heb je voor lezers die ook nadenken over de bouw van een tiny house? 
Ik heb drie tips. Tip 1: Houd rust. Je kunt beter iets langer over een onderdeel doen, dan dat je het afraffelt. Ik heb een aantal dingen afgeraffeld en daardoor zie ik nu schoonheids- foutjes. Die blijf je altijd zien! 

Tip 2: Maak van te voren een goed plan over je budget. Zoek goed uit wat alles kost. Ik heb dat niet gedaan en heb alleen een ruwe schatting gemaakt. Ik kwam daardoor 6000 euro te kort, wat ik van mijn eigen spaarrekening heb moeten halen. Als het gat geen 6000 euro maar 10000 euro was, had ik een heel ander probleem gehad. 

Tip 3. Vraag veel. Ik ben eigenwijs en denk dat ik alles zelf kan, maar uiteindelijk kun je beter hulp vragen voor dingen die je niet goed weet. 

Waar droom jij nu nog over? 
Voorlopig heb ik nog genoeg te doen! Ik denk dat ik hier nog twee tot drie jaar nodig heb om alles af te maken. Het verschil met andere tiny house projecten in Nederland is dat wij tien jaar mogen blijven staan. Voor andere projecten is dat vaak maar vijf jaar. Dat heeft vooral te maken met het bouwbesluit waar deze woningen niet aan voldoen. 

Als dit plan afloopt, wil ik heel graag een woning bouwen of opknappen die wél aan het bouwbesluit voldoet. Als we hier weg moeten en de huizenprijzen zijn nog steeds zo bizar hoog, dan zoek ik een goedkoop bouwval waar ik de ecologische leefstijl kan toepassen. Daarnaast hebben we de wens om een zeilboot te kopen waarmee we op vakantie willen gaan! 

Je werkt nu als elektricien, maar klopt het dat je naar de politie wil? 
Ja klopt! Ik heb onlangs voor de 2e keer gesolliciteerd. Ik help graag mensen en ik vind het een nobel beroep. Als je de politie ziet, dat voelt dat altijd als een veilige plek om heen te gaan. Zo’n rol wil ik hebben in de samenleving. Ik wil meer van betekenis zijn. 

Wij: Beter voor de wereld en beter voor de mens! Is er een plan B als het niet lukt bij de  politie? Ik blijf me gewoon aanmelden (lacht). Ik heb nog steeds plezier in mijn huidige werk. Er is een groot tekort aan elektriciens dus ik ben niet bang om zonder werk te komen zitten. 

Wie inspireert jou? 
Ik geloof in God en als je de bijbel leest en daarnaar handelt, dan inspireert dat in alle liefde die je kunt geven. Het inspireert om de medemens te helpen. Van daaruit vind ik ook de motivatie om goed voor de wereld te zijn. 

In welk opzicht is jouw leven veranderd sinds je hier woont?
Rust. Echt, vooral de rust. Dat komt vooral door de omgeving waarin we nu wonen. Je creativiteit wordt hier ook groter nu er meer tijd voor is. We hebben veel spullen weggedaan en gaan nu uit van de basisspullen die je nódig hebt. Het is heel ontspannen dat we geen ruimte hebben voor overbodige spullen. Ik zie zoveel mensen om me heen die bezig zijn met de spullen die ze hebben en wat het allemaal kost. Bij ons is geen ‘fear of missing out’ meer. We creëren ons eigen leven! 

2 gedachten over “Inspiratie estafette #7 Bart”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *