Inspiratie estafette #5 Joost & Alex

Op 17 maart interviewden we Joost Hazekamp (44 jaar) en Alex Jacobs (27 jaar). Joost werkte bij een woningcorporatie en heeft zijn hart gevolgd en is nu bakker. Alex wás bakker en werkt nu in de woningcorporatie-wereld. Welke keuzes hebben zij gemaakt? En hoe kijken zij tegen elkaars ideeën aan? We zitten comfortabel op de bank bij Alex thuis. Joost haakt digitaal aan. 

Net zoals bij een echte estafette, wordt het stokje soms niet doorgegeven en beginnen we weer opnieuw. Jullie krijgen het stokje van ons! Hoe vinden jullie dat? 
Joost: Hartstikke leuk natuurlijk en ook wel een eer. Als ik met mijn verhaal anderen kan inspireren, dan doe ik dat graag. Alex: Ik denk dat niet persé mijn verhaal, maar juist óns verhaal, leuk is om te delen. Juist met de combinatie van onze verhalen hopen we anderen te inspireren om toch die ene stap te durven zetten.

Alex en Joost voor de molen van Mevrouw de Molenaar in Witmarsum

Joost, hoe zou jij jezelf voorstellen?
Ik ben een familieman, vader van drie fantastische kids, heb een mooi gezin. Ik ben 44 jaar. Ik ben goedlachs, ik hou van humor, gezelligheid. Ik doe niet moeilijk. Wat is jouw achtergrond? Ik heb de HAVO niet afgemaakt en heb na een tussenjaar voor het MBO, Facilitaire Dienstverlening, gekozen. In die tijd heb ik ook wel gekeken naar de hotelschool, want ik vond eten altijd al interessant. 

Na het MBO heb ik HBO Facility Management verkort kunnen doen. Ik werkte toen in de horeca waar ik begon als afwasser en uiteindelijk als kok aan het werk was. Na mijn studie wilde ik op reis en werkte ik bij KPN om het geld bij elkaar te krijgen. Een collega tipte mij om bij een woningcorporatie te gaan werken.

Ik werd aangenomen, deed klantontvangst en werkte bij de frontoffice. De huurders die ik iedere dag sprak en alle verhalen die ze vertelden vond ik erg fascinerend. Na een periode van tijdelijke contracten werkte ik korte tijd via een detacheerder (voorloper Corparis, waar Alex voor werkt). Op een dag zag ik een vacature voor bewonersconsulent in Hoogezand. Bij een kleine, maar sociale club met een grote rol in de gemeente. Daar startte mijn carrière bij Lefier, waar ik al met al dertien jaren gewerkt heb.

Waar ontstond de link met het bakkersvak? 
Toen mijn werkgever in 2014 reorganiseerde, heb ik me georiënteerd op het bakkersvak, maar ik koos voor de zekerheid van een vaste baan. Ik had toen een jong gezin en mijn vrouw, Ryanka, had toen nog geen vaste baan. Wel maakte ik in die tijd de overstap naar de vestiging in Groningen en daar heb ik tot de volgende reorganisatie van 2020 met ontzettend veel plezier gewerkt. Ondanks dat ik het laatste jaar wat zoekende was naar verdieping en uitdaging. 

Alles viel op z’n plek in 2020. Mijn werkgever kwam op het juiste moment met een reorganisatie en het sociaal plan met opleidingsbudget maakte het allemaal een stuk gemakkelijker! Mijn vrouw heeft een stabiele baan en nu ik begin 40 ben, kan ik nog doen wat ik wil. Eten is mijn passie; ik houd van eenvoudige, kwalitatief goede producten en van het delen van eten, de gezelligheid en alles wat daarbij komt kijken. Eten verbindt! Naast dat ik brood ontzettend lekker vind, spreekt het me heel erg aan dat je met eenvoudige ingrediënten een fantastisch product kunt maken.

Alex, hoe is dat voor jou? 
Na het VWO ben ik bedrijfskunde gaan studeren. Ik hoefde alleen nog maar stage te lopen om mijn diploma te halen, maar ik stopte met de opleiding. Ik was toen 21 jaar en zou een tussenjaar nemen om daarna weer te gaan studeren. Mijn broer heeft me toen aangenomen om hem te helpen in zijn bakkerij. Ik vond dat zo leuk, dat ik me hebt aangemeld bij de bakkersopleiding in Zwolle. Ik stond daar tussen jongens van 16/17 jaar oud. De opleiding zou zes jaar duren, maar na 1 week ging ik terug naar m’n broer. “Leer het me maar”, zei ik.

Toen werd ik getipt om eens te kijken bij het Bakery Institute in Zaandam, maar mijn spaarrekening liet dat niet toe. Het Bakery Institute staat hoog aangeschreven en je leert er brood bakken op de Franse manier (boulangerie); dat wil zeggen dat je werkt met desembroden op basis van pure ingrediënten. Mijn broer heeft me toen de kans gegeven om tóch die opleiding te gaan doen, voor boulangerie en patisserie. Daarna kwam ik bij hem terug in de zaak en hebben we geprobeerd deze Franse broden aan de man te krijgen in Bedum, dat liep helaas niet zoals we hoopten. 

Na een paar maanden werken bij mijn broer, was ik uitgekeken op het productieproces waarmee alle standaard bakkerijen werken. Bij het Bakery Institute heb ik geleerd hoe ik desems kan maken en hoe ik gezond brood kan maken, zonder poedertjes en mixen, dat was mijn doel. Ik solliciteerde toen bij bakkerij Haafs in Haren; hij was meesterbakker geworden en begon net met het maken van desems. Daar heb ik echt ontzettend veel geleerd en vijf jaar met veel plezier gewerkt.

Wanneer kwam voor jou het kantelpunt?
Ik voelde me in de bakkerswereld heel eenzaam, ik miste het contact met mensen. En hoe leuk ik het ook vond om mooie broden te maken, ik maakte er liever niet duizenden op een dag. Ik heb me georiënteerd op andere mogelijkheden in de branche en ondanks dat ik een aantal keer succesvol ben geweest bij kampioenschappen (Nederlands kampioen 2018) kwam ik er toch niet echt tussen. Daarnaast werkte ik natuurlijk vooral ‘s nachts en had daardoor niet een groot sociaal leven. De passie voor het werk verdween langzaam en ik stelde mezelf de keuze: of dit accepteren óf je hart volgen en op zoek gaan naar nieuwe kansen die je wel weer nieuwe energie geven. 

Een goede vriend van mij is jobcoach en ik heb er veel met hem over gesproken. Het juridische aspect van mijn studie bedrijfskunde sprak me aan, maar ik zou liever bezig zijn met mensen. Misschien wel bij een woningcorporatie. Ik heb gesprekken gehad bij detacheerder Corparis, maar kwam er niet meteen tussen. Ik kreeg het advies om eerst met mijn opleiding (Sociaal Juridische Dienstverlening) te beginnen en dan nog eens terug te komen. Een half jaar later ging ik opnieuw in gesprek en kreeg ik mijn eerste opdracht in het klantcontactcentrum van Lefier. 

“Ik zat doordeweeks op een boerencamping in
een caravan en in de weekenden stapte ik op de boot
naar Vlieland om bij mijn gezin te zijn”

Joost, hoe kijk jij aan tegen het vele ‘s nachts werken en de impact op je (gezins)leven? 
Het traditionele bakkersvak spreekt me minder aan omdat er met veel gist in korte tijd veel broden gemaakt moeten worden en daar hoort ook het nachtwerk bij. Ik heb specifiek gekozen voor het werken met desem. Bij het Bakery Institute wordt je in 9 weken klaargestoomd tot een hele goeie bakker. 

Terwijl Joost 9 weken in Zaandam zat, vierde zijn gezin zomervakantie op Vlieland, waar de familie een seizoensplek heeft. Na zijn opleiding kreeg Joost de kans om met behoud van zijn WW-uitkering werkervaring op te doen bij Mevrouw de Molenaar! Molenaar en bakker Christa ging met zwangerschapsverlof en zo rolde Joost erin. De molen en de bakkerij staan op een fantastische plek in Witmarsum. 

Joost: We werken er met z’n drieën heel leuk samen, maar ik heb vorige week (half maart) aangegeven dat ik mijn eigen pad wil onderzoeken: Mijn ambitie is niet persé om fulltime bakker te zijn en 5 dagen in de week te bakken, maar ik wil vooral het mooie product maken. Ik zou graag een microbakkerij vanuit huis starten of vanuit een productielocatie zodat ik eerst kleinschalig kan beginnen. Tips voor een dergelijke locatie in de buurt van Groningen zijn welkom!

Waar Joost vertrok bij Lefier, startte Alex zijn loopbaan in de corporatiesector juist dáár. Dat is niet het enige dat ze gemeen hebben. Een onafgemaakte opleiding, ervaring met interimwerk en natuurlijk de liefde voor het bakkersvak en een diploma van het Bakery Institute. Alex is inmiddels aan zijn tweede interimopdracht begonnen als werkvoorbereider in Friesland. Zijn leven heeft een “gigantische omslag” gemaakt, zoals hij zelf zegt. 

Terug naar Alex. Waar sta jij over 5 jaar? 
Mijn opleiding duurt nog twee jaar. Ik probeer samen met mijn werkgever  te kijken naar het combineren van een stage met een passende opdracht bij een woningcorporatie. Over 5 jaar zit ik hopelijk in de rol van medewerker bewonerszaken, doe ik iets wat te maken heeft met leefbaarheid, en heb ik de vrijheid en eigen verantwoordelijkheden om mensen te helpen. Ik denk dat ik die vrijheid nodig heb om mensen goed te kunnen helpen. Nu werk ik vaak binnen hele krappe kaders en dat beperkt me om het maximale eruit te halen. 

Welke les heb jij afgelopen periode geleerd?
Het is heel cliché, maar angst is een slechte raadgever. Ik zat al een tijdje vast in mijn baan en ik was bang om geen andere baan te kunnen vinden. In mijn omgeving was niet iedereen even enthousiast dat ik mij liet omscholen tot bakker.  Ik was bang dat ik als ‘bakkertje’ niet serieus genomen zou worden. Het is een label dat je jezelf op plakt. Niet dat het minder is om bakker te zijn, maar het hield me wel tegen. Ik heb voor meer zekerheid gezorgd door naast mijn werk te gaan studeren. Ik merk nu dat mensen het echt waarderen dat ik mijn best doe en dat ik dingen snel op pak. Achteraf gezien had ik veel eerder in het diepe moeten springen!

Als je denkt dat je iets kunt, dan mag je dat laten zien en dan gelooft een ander dat ook wel. Eerder was ik veel te voorzichtig en wist ik niet goed te benoemen waar ik goed in was. Als je iets wilt, moet je ‘t gewoon doen!

Alex, bak jij nu nog? 
Mijn potje desem staat nog te pruttelen en dat gaat ook niet meer weg. Als ik de ruimte en financiële middelen had gehad, was ik misschien zelf ook wel een klein bakkerijtje begonnen, net als Joost nu van plan is. Joost: Je bent altijd welkom hoor! (Lacht). 

Joost, hoe ziet jouw toekomst eruit? 
Joost: Ik heb onlangs een oven aangeschaft. Nu ben ik nog op zoek naar een kneder en een koelkast zodat ik vanuit huis kan beginnen. Dat hoeft dan ook niet meer midden in de nacht. Ik hoor steeds meer bakkers die het vak aantrekkelijker proberen te maken door te kijken of ze klanten kunnen bewegen om later op de dag hun brood te halen. Dan kun je ook iets later beginnen met bakken. 

Met wie zouden jullie graag in contact willen komen?
Alex: Ik zou graag in contact willen komen met professionals binnen de woningcorporatiesector die met mij willen meedenken over een combinatie van werk en stage binnen de leefbaarheidstak. Dus ben jij of ken jij iemand die Alex hiermee kan helpen, laat dan een berichtje achter. Joost: Als iemand tips heeft voor een (kleinschalige) productielocatie in de buurt van Groningen, dan hoor ik dat graag.

Last but not least: is er iets wat jullie aan de lezers willen meegeven? 
Het is echt belangrijk dat je doet wat je leuk vindt. Alex: Ik doe nu wat ik leuk vind, maar als ik over 5 jaar bedenk dat ik weer bakker wil worden, dan doe ik dat. Joost: ik sluit me aan bij Alex; ga er gewoon voor! Daar waar je een deur dicht doet, gaan er weer zoveel open. Als je daarover praat met anderen, gaat er weer energie stromen. Deel je verhaal. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *